Monday, August 25, 2014

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΤΑΡ 
 ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ 
ΧΤΥΠΗΣΕ ΑΜΕΣΑ 
 ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ 
ΜΟΝΟ ΕΜΜΕΣΑ 
Foreign Affairs

Στο παρακάτω άρθρο του Foreign Affairs, υπάρχει σχεδόν όλο το ιστορικό των εξεγέρσεων στη Λιβύη και στη Συρία, σε ότι έχει να κάνει με το Κατάρ, για να μην νομίζει κανείς ότι αυτά που λέω τα διαβάζω από το defence.net, όπως μου έλεγε ένας φίλος. Και παρόλο που ο πόλεμος στην Λιβύη είναι παλιά ιστορία, νομίζω ότι το παρακάτω άρθρο είναι πολύ καλό. Και εξάλλου ποτέ δεν ακούμε τίποτα για Κατάρ από τους δημοσιογράφους των Ελλήνων εφοπλιστών. Σαν να μην υπάρχει. Και άρα όσο παλιό και να είναι κάτι για το Κατάρ, στην Ελλάδα είναι σαν φρέσκο κουλούρι. Είναι αυτό που λέμε “ο κόσμος το έχει τούμπανο και μεις κρυφό καμάρι”.


Το άρθρο αναλύει τον ρόλο του Κατάρ στις εξεγέρσεις της Λιβύης και της Συρίας. Στην 1η παράγραφο αναφέρει ότι το Κατάρ ήταν από τους πιο ενθουσιώδεις υποστηρικτές των εξεγερμένων στην Λιβύη, και ότι οι Καταριανοί αναλάμβαναν να πουλάνε πετρέλαιο από τις πετρελαιοπηγές που είχαν πέσει στα χέρια των εξεγερμένων στην Λιβύη, προκειμένου να τους βρίσκουν χρήματα, και επίσης ότι οι Καταριανοί τους έδιναν Καταριανό φυσικό αέριο και άφθονο χρήμα, καθώς και ότι το κανάλι των ιδιοκτητών της χώρας του Κατάρ, το Al Jazeera της οικογένειας Al Thani, κάλυπτε την εξέγερση όσο κανένα άλλο κανάλι.



Στην 3η παράγραφο λέει ότι οι Καταριανοί έστειλαν 6 μαχητικά αεροσκάφη τύπου Mirage για να χτυπήσουν τον Καντάφι. Στην 4η παράγραφο λέει για τον στρατιωτικό εξοπλισμό που έστελνε το Κατάρ στους  εξεγερμένους.

Στις παραγράφους 8, 9 και 10, το άρθρο αναφέρει, ότι στην Συρία το Κατάρ δεν ενήργησε τόσο άμεσα όπως στη Λιβύη, παρόλο που το Σουνιτικό Κατάρ έχει μεγάλο συμφέρον να ανατρέψει τον Σιίτη Άσαντ, προκειένου να μειώσει την επιρροή των Σιιτών του Ιράν στην περιοχή. Και εξηγεί ότι το Κατάρ δεν μπορεί να επέμβει άμεσα στη Συρία, γιατί στην Συρία σε αντίθεση με την Λιβύη, δεν υπάρχει ομοφωνία στη διεθνή κοινότητα, και το Κατάρ είναι μία μικρή χώρα και δεν μπορεί να επεμβαίνει σε άλλες χώρες χωρίς την έγκριση της διεθνούς κοινότητας.

Επίσης στην 8η παράγραφο, θα δείτε ότι το Κατάρ για να χτυπήσει την Λιβύη, εκτός από την υποστήριξη των Ευρωπαίων και των Αμερικανών, είχε εξασφαλίσει και την πλειοψηφία της Arab League, της ένωσης δηλαδή των Αραβικών χωρών. Συμφώνησαν δηλαδή να χτυπήσουν την Λιβύη εκτός από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία και άλλες μεγάλες δυνάμεις, και η ένωση των Αραβικών Κρατών, μία σύμπνοια που δεν επετεύχθη στη Συρία.

Και λέει ακόμα ότι η Συρία έχει μεγαλύτερη επιρροή σαν χώρα από την Λιβύη, εννοώντας προφανώς την στήριξη που παρέχουν στον Σιίτη Άσαντ οι Σιίτες του Ιράν, αλλά και την προστασία που του παρέχει ο Ρωσικός ναύσταθμος που βρίσκεται στην Συρία.

Και αυτός είναι ο λόγος, προσθέτω εγώ, που στην Συρία το Κατάρ απλά χρηματοδοτεί τους εξεγερμένους χωρίς να στέλνει τα αεροπλάνα του να χτυπάνε τον Άσαντ. Στο παρακάτω άρθρο του Reuters μπορείτε να διαβάσετε ότι το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία είναι οι βασικοί χρηματοδότες των εξεγερμένων στην Συρία.


Να προσθέσω ότι ο Άσαντ είναι Αλεβίτης, που είναι ένα παρακλάδι των Σιιτών. Θα δείτε στις δύο πρώτες γραμμές του παρακάτω λινκ της Wikipedia, ότι  οι Αλεβίτες (Alawites) είναι ένα παρακλάδι των Σιιτών (οι Σιίτες στα Αγγλικά λέγονται Shia ή Siites).


Να προσθέσω επίσης, ότι οι μόνοι που δεν ήθελαν να χτυπηθεί ο Καντάφι ήταν οι Ρώσοι, για τους οποίους ο Καντάφι ήταν βασικός σύμμαχος, και οι Κινέζοι, στους οποίους ο Καντάφι είχε ανοίξει τις πόρτες του για να εκμεταλλευτούν το πετρέλαιο του. Αυτός άλλωστε νομίζω ότι ήταν και ο βασικός λόγος που τον χτύπησαν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί. Δεκαετίες βγάζει την ψυχή στους δυτικούς ο Καντάφι, και το μεγάλο άνοιγμα  που έκανε στην Κίνα ήταν προφανώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, αφού η Λιβύη είναι η πλουσιότερη σε αποθέματα πετελαίου χώρα της Αφρικής, και 9η στον κόσμο.

Αυτό το link των New York Times είναι ένα από τα πολλά που ασχολούνται με την κριτική του Πούτιν στην επίθεση του Καντάφι.


Στο παρακάτω link των Financial Times, θα δείτε ότι στην Λιβύη εργάζονταν 30.000 Κινέζοι, και ότι όταν άρχισαν οι αναταραχές, οι εξεγερμένοι άρχισαν να επιτίθενται στις Κινεζικές επιχειρήσεις, και ότι η Κίνα στήριζε το καθεστώς του σοσιαλιστή δικτάτορα Καντάφι.


Το πετρέλαιο της Λιβύης είναι ζωτικής σημασίας για τους Ευρωπαίους, αλλά και για τους Αμερικανούς, οι οποίοι νοιώθουν άβολα βλέποντας αυτό το διψασμένο για πετρέλαιο τέρας που λέγεται Κίνα, να πατάει πόδι στην Λιβύη, η οποία βρίσκεται μία ανάσα από την Ευρώπη. Η Ιταλία για παράδειγμα που βρίσκεται απέναντι από την Λιβύη, βασίζει τις εισαγωγές πετρελαίου της στην Λιβύη (κατά 25% περίπου), και μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Λιβύη είναι η Ιταλική εταιρεία πετρελαίου ENI, στην οποία συμμετέχει με 30% το Ιταλικό κράτος.




Η Κίνα είναι ήδη η δεύτερη χώρα σε εισαγωγές πετρελαίου στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ, και η ραγδαία της άνοδος συνεπάγεται και ραγδαία αύξηση στην Κινεζική ζήτηση πετρελαίου, που θα ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στα ήδη περιορισμένα αποθέματα πετρελαίου του πλανήτη, τα οποία κάποιοι ειδικοί εκτιμούν ότι δεν μπορούν να αντέξουν περισσότερο από

 μερικές δεκαετίες.


Επίσης στην 12η παράγραφο θα διαβάσετε ότι το Κατάρ δεν φοβάται να επεμβαίνει σε άλλες χώρες, παρόλο που οι Σιίτες του Ιράν βρίσκονται μόλις 125 μίλια μακριά του, γιατί απολαμβάνει την προστασία των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν στο Κατάρ δική τους αεροπορική βάση, με τον μεγαλύτερο αεροδιάδρομο της Μέσης Ανατολής (Al Udeid U.S. Air Force base), και επίσης έχουν και μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις εκτός ΗΠΑ (Camp As Sayliyah).

Θα δείτε στον παρακάτω χάρτη, ότι οι Σιίτες του Ιράν βρίσκονται δίπλα στους Σουνίτες του Κατάρ. Είναι απέναντι τους, με μόνο διαχωριστικό τα νερά του Περσικού Κόλπου.



Στην 19η παράγραφο, θα δείτε ότι το Κατάρ προσδοκά η υποστήριξη που έδειξε στους ισλαμιστές στην Λιβύη, να μεταφραστεί στην μετά Καντάφι εποχή, σε ένα πρωταρχικό ρόλο για το Κατάρ στην βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Λιβύης.

Στο παρακάτω link του Guardian, θα διαβάσετε ότι το Κατάρ όχι μόνο χτύπησε το καθεστώς Καντάφι με την αεροπορία του, αλλά έστειλε και πάρα πολλούς μαχητές για να υποστηρίξουν τους εξεγερμένους στη Λιβύη. Στην τρίτη παράγραφο του άρθρου, θα διαβάσετε ότι σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το Κατάρ στην μετά Καντάφι Λιβύη, ο αρχηγός των εξεγερμένων δήλωσε ότι οι Καταριανοί ήταν οι διοργανωτές των μαχών που οδήγησαν στην νίκη. Στη συνέχει θα διαβάσετε τους άπειρους τρόπους με τους οποίους το Κατάρ βοήθησε τους εξεγερμένους. Αυτούς που φαίνονται τουλάχιστον.





 ΣΥΡΙΖΑ
-
ΛΙΒΥΗ

 Στην 9η παράγραφο του link του Guardian,


θα διαβάσετε ότι το Κατάρ όχι μόνο χτύπησε το καθεστώς Καντάφι με την αεροπορία του, αλλά παραδέχτηκε ότι έστειλε και πάρα πολλούς μαχητές για να υποστηρίξουν τους εξεγερμένους στη Λιβύη.

Στην τρίτη παράγραφο του άρθρου, θα διαβάσετε ότι σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το Κατάρ στην μετά Καντάφι Λιβύη, ο αρχηγός των εξεγερμένων δήλωσε ότι οι Καταριανοί ήταν οι διοργανωτές των μαχών που οδήγησαν στην νίκη. Στη συνέχει θα διαβάσετε τους άπειρους τρόπους με τους οποίους το Κατάρ βοήθησε τους εξεγερμένους. Αυτούς που φαίνονται τουλάχιστον.

Στην όγδοη παράγραφο του άρθρου, θα διαβάσετε ότι το Κατάρ ανέλαβε να οργανώσει τους αντάρτες σε στρατό στην μετά Καντάφι εποχή. Στην συνέχεια θα διαβάσετε πολλά ακόμη που έκανε το Κατάρ για τους αντάρτες, και στην προτελευταία παράγραφο θα διαβάσετε ότι οι αντάρτες νοιώθουν βαθιά ευγνωμοσύνη για το Κατάρ, και συχνά ανεμίζουν τη σημαία τους, και έδωσαν το όνομα “Κατάρ” σε μία κεντρική πλατεία της πόλης.

Στο παρακάτω link της Αυγής, με τίτλο “Η Λιβύη και τα περί ηθικής διλλήματα”,


θα διαβάσετε επί λέξη στo μέσο της προτελευταίας παραγράφου:

“Στον βαθμό που η επέμβαση των δυτικών (στη Λιβύη) υπέρ των εξεγερμένων δεν παίρνει τη μορφή μιας ανοιχτής στρατιωτικής κατοχής όπως στο Ιράκ και παραμένει σε ένα επίπεδο αποδυνάμωσης του δικτάτορα, είναι ντε φάκτο μια ανθρωπιστική πράξη.”

Παραδόξως δεν πιάνω πουθενά τον ΣΥΡΙΖΑ να διαφωνεί στη ρητορική του για τα εξωτερικά θέματα με το Κατάρ. Καλά θα κάνει να αρχίσει να προσποιείται ότι έχει μικροδιαφορές. Για ξεκάρφωμα. Και βάζω και το παρακάτω link, που δείχνει τα τσούρμα των ξένων στρατιωτικών αεροσκαφών που χρησιμοποίησαν τα Ελληνικά στρατιωτικά αεροδρόμια,


και κανένας αριστερός δεν διαμαρτυρήθηκε. Γιατί ο Καντάφι είναι λέει δικτάτορας. Όταν έφτιαχνε τον Αντρέα ο Καντάφι, οι αριστεροί μας έλεγαν ότι η Λιβύη είναι πρότυπο σοσιαλιστικής χώρας.



ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ - ΚΑΤΑΡ

 ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
 -
 ΚΑΤΑΡ


Λέει το defence point εδώ,

http://www.defence-point.gr/news/?p=109414

ότι η Τουρκία γλυτώνει την ανεξαρτησία των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ, επειδή τους διέλυσαν οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι του
ISISISIL). Εμείς παρόλο που πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία, οφείλουμε να θέλουμε να έχει στο βάθος της, στα σύνορα της με το Ιράκ, ένα εχθρικό Κουρδικό κράτος, ώστε να της απασχολεί δυνάμεις.



Ακούσατε κανέναν από τους δημοσιογράφους των Ελλήνων εφοπλιστών να κάνει θέμα? Εγώ ακούω μόνο τους δημοσιογράφους να αναρωτιούνται αν πρέπει να λέμε τον Ερντογάν “Σουλτάνο” “Χαλίφη” ή “μεγαλοπρεπή”. Και όπως έλεγα, ο λόγος είναι ότι την την χρηματοδότηση της εκκαθάρισης των Κούρδων (και άλλων), μέσω του
ISIL, δεν την κάνει μόνη της η Τουρκία, αλλά την κάνει κυρίως το Κατάρ, και φαντάζομαι και η Σαουδική Αραβία, με τις ευλογίες βέβαια των Αμερικανών.

Οι δημοσιογράφοι των εφοπλιστών, δεν ασχολούνται καν με την χρηματοδότηση του
ISIL, ο Κατάρ-Σύριζα δεν το συζητάμε, αλλά και η Χρυσή Αυγή, αν δείτε το παρακάτω κείμενο της,

http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/h-tourkia-ejoplizei-kai-sthrizei-tous-kanibalous-tzichantistes-sto-irak

κατηγορεί την Τουρκία για την χρηματοδότηση του
ISIL, που σημαίνει ότι σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δεσμούς με Τουρκία, αλλά για το Κατάρ τσιμουδιά. Μόνο την Τουρκία αναφέρει. Δεν έχει ακούσει η ΧΑ τον αρχηγό των Σιιτών τρομοκρατών του Λιβάνου (Χεζμπολάχ) που κατηγορούν το Κατάρ για την χρηματοδότηση του ISIL? Βλέπε

http://www.dailystar.com.lb/News/Lebanon-News/2014/Aug-14/267252-nasrallah-turkey-and-qatar-supporting-isis.ashx#axzz3AUlCrAou

Δεν έχουν ακούσει τον Ιρακινό πρωθυπουργό που κατηγορεί το Κατάρ για την χρηματοδότηση του
ISIL? Βλέπε

http://www.reuters.com/article/2014/03/09/us-iraq-saudi-qatar-idUSBREA2806S20140309

Δεν ξέρουν ότι αυτούς που βασικά εξυπηρετεί η επικράτηση του
ISIS έναντι των Σιιτών του Ιράκ και της Συρίας, είναι τους Σαουδάραβες, τους Καταριανούς και τους Τούρκους? Αρά γιατί δεν υπάρχει το Κατάρ πουθενά στο κείμενο? Για να καταλάβουμε τι μπουρδέλο είμαστε δηλαδή.


ΣΥΡΙΖΑ-ΚΑΖΑΚΗΣ-ΣΥΡΙΑ

ΣΥΡΙΖΑ
-
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
-
ΣΥΡΙΑ 



Όπως θα διαβάσετε σε αυτό το άρθρο του πρακτορείου Reuters, και όπως είναι παγκοσμίως γνωστό, το Κατάρ χρηματοδοτεί τους εξεγερμένους στη Συρία.




Η Ρωσία και το Ιράν στηρίζουν το καθεστώς Άσαντ, όπως πάλι είναι παγκοσμίως γνωστό. Στο άρθρο της Αυγής, της επίσημης εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ, με τίτλο “Συρία: 5 μήνες εξέγερσης και αιματηρής καταστολής”, θα διαβάσετε κατά λέξη στην δεύτερη και τρίτη παράγραφο τα εξής:

“Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, το μειοψηφικό αλαουϊτικό καθεστώς που έχει επιβάλει, κληρονομικώ δικαιώματι, η οικογένεια Άσαντ εδώ και πάνω από μισό αιώνα στη χώρα έκανε κάποιες παραχωρήσεις, όπως την εισαγωγή του πολυκομματισμού.
Ωστόσο πλέον οι Σύροι έχουν υπερβεί το στάδιο του φόβου και, παρά τα λουτρά αίματος που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 2.000 πολίτες και την ελευθερία σε δεκάδες χιλιάδες (σύμφωνα με τα στοιχεία ΜΚΟ και του ΟΗΕ), δεν αρκούνται σε μεταρρυθμίσεις υπό το ίδιο καθεστώς αλλά διεκδικούν την άμεση απομάκρυνσή του.”
Αντιθέτως, ο Δημήτρης Καζάκης, φαντάζομαι και η Χρυσή Αυγή και η Ανεξάρτητοι Έλληνες, στην πρώτη παράγραφο του άρθρο του “Ο Πόλεμος που μας απειλεί δεν είναι ένας ακόμη περιφερειακός πόλεμος”, λέει κατά λέξη
“Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι έτοιμοι να βομβαρδίσουν την Συρία. Ο λόγος; Ανθρωπιστικός! Η υποκρισία στο απόγειο της. Το παραμύθι έχει ως εξής: το καθεστώς Άσαντ στη Συρία επιτέθηκε με δηλητηριώδη αέρια σε περιοχές αμάχων που ελέγχονται από τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» με αποτέλεσμα χίλιοι και πάνω νεκροί. Το παραμύθι έχει δυο πηγές. Τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» και τις στρατιωτικές αρχές του Ισραήλ (βλέπε Μοσάντ).

 Στημένη προβοκάτσια εξαρχής…

Δεν τολμάει να μιλήσει εναντίον του πραγματικού χρηματοδότη των εξεγερμένων, του Κατάρ δηλαδή, αλλά παίρνει σαφώς το μέρος της Ρωσίας και του Πούτιν, και άρα και του καθεστώτος Άσαντ, αλλά στρέφεται κατά του εύκολου στόχου. Οι Ισραηλινοί λέει χρηματοδοτούν τους εξεγερμένους, μέσα στους οποίους βρίσκεται οι Al Qaida, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, και οι άλλοι φίλοι του Κατάρ που χρηματοδοτούν την Χαμάς. Άρα ναι μεν στρέφεται εναντίον του Κατάρ, αλλά τουλάχιστον χωρίς να αναφέρει καν το Κατάρ, αλλά χρησιμοποιώντας σαν στόχο τον μεγάλο αντίπαλο του Κατάρ, τους Ισραηλινούς. Μην κλείνουμε και πόρτες.

Εγώ αν έγραφα κάτι τώρα θα του έδινα τίτλο “τα αντισυστημικά πατσαβούρια”. Η ακόμη καλύτερα “Αντισυστημικός Α.Ε.”. Νομίζω ότι και ο Χατζηστεφάνου, αντί το “Φασισμός A.E.” που χρησιμοποιεί, θα έπρεπε να χρησιμοποιεί το “Αντισυστημικός Α.Ε”.  Δική μου έμπνευση αλλά του πάει περισσότερο. Χαλάλι.





Η Εχθρα Τουρκίας Συρίας και ο αγωγός Ιράν-Συρία

Η ΕΧΘΡΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΓΟΣ ΙΡΑΝ-ΙΡΑΚ-ΣΥΡΙΑ


Όπως έλεγα στο παρακάτω link,


το 2008 έγινε η πρώτη Ελληνο-Ισραηλινή άσκηση στα πλαίσια της νέας συνεργασίας των δύο χωρών, που σαν αφορμή φυσικά είχε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στα χωρικά ύδατα των δύο χωρών.

Λίγο αργότερα, ένας παραδοσιακός σύμμαχος της Ελλάδας, η Συρία, που ήταν και ένας παραδοσιακός εχθρός της Τουρκίας και του Ισραήλ, έκανε για πρώτη φορά κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, απαντώντας ουσιαστικά στην συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ. Για την στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας Συρίας μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω λινκ της Wikipedia στο τμήμα Military Cooperation.


Αυτή ήταν ουσιαστικά η απάντηση της Τουρκίας και της Συρίας, οι οποίες δημιουργούσαν ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον και της Ελλάδας και του Ισραήλ, όπως βλέπετε στο χάρτη.



Όπως θα διαβάσετε όμως στο τμήμα “Friction due to civil war”, του παρακάτω Wikipedia link, οι σχέσεις Τουρκίας Συρίας χειροτέρευσαν όταν ξέσπασε ο Συριακός εμφύλιος πόλεμος το 2011.


Τι έγινε το 2011 και οι σχέσεις των δύο χωρών ξαναέγιναν εχθρικές? Ο λόγος είναι ο αγωγός Iran-Iraq-Syria, που θα υπέγραφε ο δικτάτορας της Συρίας ο Άσαντ, όπως θα δείτε στο παρακάτω Wikipedia link.


Θα διαβάσετε στην αρχή της δεύτερης παραγράφου, ότι η Συρία, το Ιράν και το Ιράκ ήταν έτοιμοι τον Ιούλιο του 2011 να υπογράψουν την συμφωνία για τον αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρία. Αυτός ο αγωγός θα παράκαμπτε τελείως την Τουρκία, η οποία εισάγει το 90% της ενέργειας της, και προσπαθεί να το αντισταθμίσει με τον να είναι η χώρα από την οποία περνάνε όλα τα ενεργειακά δίκτυα Ευρώπης Μέσης Ανατολής. Αυτό που δεν συγχώρησαν δηλαδή στους Ισραηλινούς οι Τούρκοι, δεν το συγχώρησαν ούτε στους Σύριους. Ότι δηλαδή προσπάθησαν να τους παρακάμψουν ενεργειακά. Στο παρακάτω άρθρο θα διαβάσετε ότι ο δικτάτορας της Συρίας, ο Άσαντ, κατηγορούσε την Τουρκία ότι χρηματοδοτεί τους εξεγερμένους. Και είναι γεγονός ότι η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ χρηματοδοτούν τους εξεγερμένους στη Συρία, με τις ευλογίες των Αμερικανών και κάποιων Ευρωπαίων σίγουρα, για τους λόγους των αγωγών που έλεγα εδώ http://tinyurl.com/ldoptdd

Στο παρακάτω άρθρο της Sunday Times θα διαβάσετε ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη να εισβάλει στην Συρία και να καθαιρέσει τον Άσαντ. Δεν το έκανε προσθέτω εγώ, γιατί δεν υπήρχε ομοφωνία στην διεθνή κοινότητα και θα βρισκόταν μόνη της απέναντι στους Ρώσους, στους οποίος ο Άσαντ έχει παραχωρήσει τον ναύσταθμο στο Ταρτούς, και του έχει αναθέσει να εκμεταλλευτεί τα πλούσια θαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Συρίας.


Μπορείτε να βρείτε άπειρα άρθρα αν γκουγκλάρετε “Turkey supports Syrian rebles”, “Turkey ready to invade Syria” κτλ. Στο παρακάτω άρθρο γράφω για την θέση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της Συρίας.








Ο Εμφύλιος στη Συρία και το Ισραήλ

ΙΣΡΑΗΛ-ΣΥΡΙΑ


Ανέφερα τις προάλλες τον χρησμό του μεγάλου “αναλυτή” Δημήτρη Καζάκη, ο οποίος στο άρθρο του με τίτλο “Ο Πόλεμος που μας απειλεί δεν είναι ένας ακόμη περιφερειακός πόλεμος” (βλέπε παρακάτω link), τα φόρτωνε όλα στον εύκολο στόχο τους Ισραηλινούς, χωρίς να αναφέρει τίποτα για τους βασικούς χρηματοδότες των εξεγερμένων στην Συρία, που είναι ο “θείος” Al Thani από το Κατάρ, και οι παλιοί “θείοι” από την Σαουδική Αραβία, η οικογένεια δηλαδή των Σαούντ.
Έλεγε λοιπόν,

“Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι έτοιμοι να βομβαρδίσουν την Συρία. Ο λόγος; Ανθρωπιστικός! Η υποκρισία στο απόγειο της. Το παραμύθι έχει ως εξής: το καθεστώς Άσαντ στη Συρία επιτέθηκε με δηλητηριώδη αέρια σε περιοχές αμάχων που ελέγχονται από τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» με αποτέλεσμα χίλιοι και πάνω νεκροί. Το παραμύθι έχει δυο πηγές. Τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» και τις στρατιωτικές αρχές του Ισραήλ (βλέπε Μοσάντ).

 Στημένη προβοκάτσια εξαρχής…

Και έλεγα επίσης, ότι είναι γνωστό σε όλους ότι οι Μουσουλμάνοι Σουνίτες του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας είναι οι βασικοί χρηματοδότες των εξεγερμένων Σουνιτών στην Συρία. Και είχα παραθέσει ως απόδειξη το παρακάτω link του Reuters, αν και μπορείτε να το βρείτε σε πληθώρα άλλα sites αν γκουγκλάρετε “Qatar Syrian Rebels” ή κάτι αντίστοιχο.


Αν θέλουμε σοβαρά να δούμε τι συμφέρει τους Ισραηλινούς στη Συρία, δεν μπορούμε να το εξετάσουμε μόνο στα πλαίσια της Συρίας. Γιατί η Συρία είναι ένα μόνο επεισόδιο των σφαγών που γίνονται ανάμεσα στους Σουνίτες Μουσουλμάνους και στους Σιίτες Μουσουλμάνους. Παίζονται και άλλα επεισόδια αυτού του έργου πχ στο Ιράκ και στην Αφρική.

Αν θέλουμε λοιπόν να δούμε σοβαρά τι συμφέρει τους Ισραηλινούς στη Συρία, θα πρέπει να δούμε τι τους συμφέρει στο πλαίσιο της σύγκρουσης Σουνιτών-Σιιτών γενικότερα. Αν τους συμφέρει να επικρατήσουν οι Σουνίτες που ελέγχουν αυτή τη στιγμή το Κατάρ, την Σαουδική Αραβία, τα Η.Α.Ε., το Κουβέιτ, ή αν τους συμφέρει να επικρατήσουν οι Σιίτες, που ελέγχουν (μέχρι και πριν τον ISIS τουλάχιστον) το Ιράκ, το Ιράν, τη Συρία, και τον Λίβανο.

Όπως έλεγα εδώ, http://tinyurl.com/ldoptdd, ο βασικός λόγος που σφάζονται οι Σιίτες με τους Σουνίτες, είναι οι διαδρομές που θα ακολουθήσουν οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου. Γιατί αυτοί που θα επικρατήσουν θα καταφέρουν να πουλήσουν και το πετρέλαιο και το φυσικό τους αέριο στην Ευρώπη και στην Ανατολική Ασία. Στον παρακάτω χάρτη, βλέπετε που βρίσκεται το Ισραήλ σε σχέση με τις Σουνιτικές και Σιιτικές χώρες.



Σε αυτή την σκακιέρα, οι Αμερικανοί βρίσκονται πίσω από τους Σουνίτες, ελπίζοντας ότι η επικράτηση τους θα καταστήσει δυνατή την κατασκευή αγωγών που θα σπάσουν την δεσπόζουσα θέση των Ρώσων στην αγορά ενέργειας, μεταφέροντας ενέργεια από τον Περσικό Κόλπο και το Κατάρ, περνώντας μέσα από την Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, την Συρία και την Τουρκία, στις αγορές τις Ευρώπης. Για τον αγωγό Κατάρ-Τουρκία βλέπε Wikipedia.


Οι Ρώσοι φυσικά απεύχονται αυτό το σενάριο, και προτιμούν την επικράτηση των Σιιτών, που θα ορθώσει ένα τείχος Ιράκ-Συρίας μπροστά στους Σουνιτικούς αγωγούς της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ (βλέπε χάρτη). Ο Σιιτικός αγωγός είναι πολύ λιγότερο ανταγωνιστικός για τους Ρώσους. Για τον Σιιτικό αγωγό βλέπε Wikipedia


Ο Σιιτικός αγωγός φιλοδοξεί να ακολουθήσει την διαδρομή Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος. Η επικράτηση των Σιιτών όχι μόνο μπλοκάρει τον αγωγό των Σουνιτών, αλλά και καταλήγει σε μία περιοχή που είναι η αυλή της Ρωσίας, αφού στην Συρία του Άσαντ η Ρωσία έχει ναύσταθμο (στο Tartus), και στην οποία Ρωσία ο Άσαντ έχει αναθέσει να αναπτύξει τα πλούσια αποθέματα του φυσικού αερίου της χώρας του. Για Ρωσικό ναύσταθμο στο Ταρτούς βλέπε


Επίσης για την συμφωνία της Συρίας με τους Ρώσους για την εκμετάλλευση των πλούσιων Συριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου από τους Ρώσους, βλέπε παρακάτω link.


Άρα είναι ανόητο να εξετάζει κανείς τι συμφέρει τους Ισραηλινούς στην Συρία. Το μόνο που έχει νόημα, είναι να εξετάζει κανείς αν συμφέρει τους Ισραηλινούς η επικράτηση των Σουνιτών που έχουν για πλάτες τους Αμερικανούς, ή η επικράτηση των Σιιτών που έχουν για πλάτες τους Ρώσους. Είναι κάτι που είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί, γιατί και οι Σιίτες και οι Σουνίτες είναι ορκισμένοι εθχροί των Ισραηλινών. Πρέπει να εξεταστεί ποιος είναι ο λιγότερο επικίνδυνος εχθρός. Πολύ δύσκολο.

Ας δούμε πρώτα τους Σουνίτες. Θα μπορούσε να πει κανείς οι Σουνίτες είναι ένα καλύτερο σενάριο, επειδή έχουν για πλάτες τους Αμερικανούς, οι οποίοι Αμερικανοί είναι ο παραδοσιακός σύμμαχος των Ισραηλινών. Δεν ισχύει όμως αυτό. Μία συμμαχία  πολύ τραυματισμένη τα τελευταία χρόνια, αφού το Ισραήλ δεν αποτελεί πια το ξεκάθαρο γεωστρατηγικό πλεονέκτημα που αποτελούσε στο παρελθόν για τους Αμερικανούς. Επίσης η Αμερικανική κρίση έχει οδηγήσει τους Αμερικανούς να πουλάνε αφειδώς οπλικά συστήματα στους Άραβες, αδιαφορώντας για τις εκεί ισορροπίες. Μία επικράτηση λοιπόν των Σουνιτών, όπως βλέπετε στον χάρτη,





 σημαίνει ένα μέτωπο Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ, Ιράκ, Συρίας και Τουρκίας. Η οποία Τουρκία έχει αναλάβει τον ρόλο που είχε πριν χρόνια η Αίγυπτος, να είναι δηλαδή η χώρα που ξεσηκώνει τον Μουσουλμανικό κόσμο εναντίον των Ισραηλινών. Επίσης οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι αποτελούν το 92% του πληθυσμού στην Ιορδανία, και την πλειοψηφία των Αιγυπτίων. Αυτό το μέτωπο μοιάζει θανατηφόρο για τους Ισραηλινούς.

Αυτό που είναι υπέρ των Ισραηλινών σε σχέση με το Σουνιτικό μέτωπο, είναι η διάσταση των Σουνιτών στο θέμα των Αδελφών Μουσουλμάνων, και κατ’επέκταση και της Χαμάς που δραστηριοποιείται στη λωρίδα της Γάζας, και που είναι θυγατρική τους. Με την Αίγυπτο, τους Σαουδάραβες, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να είναι κατά των Αδελφών Μουσουλμάνων, και το Κατάρ και την Τουρκία να είναι φανατικά υπέρ τους. Αυτός είναι και ο λόγος που η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία στην κρίση της Γάζας το καλοκαίρι του 2014 πήραν το μέρος των Ισραηλινών στη σύγκρουση Ισραήλ Χαμάς. Όχι επειδή ήταν υπέρ του Ισραήλ, αλλά επειδή ήταν εναντίον της Χαμάς και της μητρικής της, των Αδελφών Μουσουλμάνων, και θα ήθελαν να δουν τους Ισραηλινούς να εκτελούν την Χαμάς. Αν κάποια στιγμή αυτή η διάσταση ανάμεσα στους Σουνίτες γεφυρωθεί, τα πράγματα θα δυσκολέψουν πάρα πολύ για τους Ισραηλινούς.

Ένα όφελος που θα έχουν οι Ισραηλινοί αν πέσει η Συρία στα χέρια των Σουνιτών, είναι ότι δεν θα είναι τόσο εύκολο για τους Σιίτες του Ιράν να προμηθεύουν την Λιβανέζικη Σιιτική τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ, που χτυπάει τους Ισραηλινούς στα βόρεια σύνορα τους, και είναι το μακρύ χέρι του Ιράν στα σύνορα του Ισραήλ. Γιατί το Ιράν χρησιμοποιεί την Συρία για την τροφοδοσία της Χεζμπολάχ. Πόσο καλό όμως είναι αυτό για τους Ισραηλινούς, αν η Συρία περάσει στον έλεγχο των φανατικών Αδελφών Μουσουλμάνων, και αντί να είναι ένας παραδοσιακός εχθρός της Τουρκίας, οικοδομήσει μαζί της ένα συμπαγές μέτωπο κατά των Ισραηλινών?

Αυτές είναι μερικές απλές παρατηρήσεις που μπορώ να κάνω για τους Ισραηλινούς σε σχέση με τους Σουνίτες. Αν τώρα επικρατήσουν οι Σιίτες στην Συρία και στο Ιράκ, το καλό για τους Ισραηλινούς είναι ότι η συνεννόηση ανάμεσα σε Σιίτες και Σουνίτες είναι δυσκολοτερη. Αν και αυτό ξεπεράστηκε στην περίπτωση της Χαμάς, που στηρίζεται και από τους Σιίτες του Ιράν και από τους Σουνίτες του Κατάρ, που μεταξύ τους όμως είναι εχθροί. Όπως και να το κάνουμε όμως, οι Σιίτες και οι Σουνίτες είναι ένας επιπλέον διαχωρισμός, και όσο αυξάνονται οι διαχωρισμοί τόσο δυσκολεύει η συνεννόηση.

Επίσης τους Σιίτες επιηρεάζει σε μεγάλο βαθμό ο Πούτιν, με τον οποίο οι Ισραηλινοί έχουν βελτιώσει δραματικά τις σχέσεις τους. Για τις σχέσεις των Ισραηλινών με τους Αμερικανούς και τους Ρώσους έλεγα εδώ http://tinyurl.com/qg24zmz . Άρα μπορούν και να ελπίζουν στον παράγοντα Πούτιν. Και στην περίπτωση του Άσαντ, είναι πολλοί αυτοί που λένε καλύτερα ένας εχθρός που γνωρίζεις χρόνια, παρά ένας εχθρός που δεν ξέρεις ποιος θα είναι.

Είναι λοιπόν χαζό να λέμε τι συμφέρει τους Ισραηλινούς στη Συρία, γιατί η Συρία είναι ένα μόνο κομμάτι του παζλ. Αυτό που είναι ζωτικής σημασίας για τους Ισραηλινούς, είναι να μην πέσει η Αίγυπτος στα χέρια των Αδελφών Μουσουλμάνων, ώστε να εξακολουθήσει η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία να είναι εναντίον της Αδελφότητας, ώστε να βρίσκονται σε σύγκρουση με την Τουρκία και το Κατάρ.

Νομίζω ότι πολύς κόσμος μπερδεύεται από κάποια χτυπήματα των Ισραηλινών στον Άσαντ. Μα ο Άσαντ, είναι ο διαμεσολαβητής ανάμεσα στο Ιράν και στην Λιβανέζικη Χεζμπολάχ. Από αυτόν περνούσανε τα πολεμοφόδια που έστελναν οι Ιρανοί στη Χεζμπολάχ. Το να κάνουν χτυπήματα οι Ισραηλινοί, δεν έχει να κάνει με την σύγκρουση Σιιτών Σουνιτών, αλλά με χτυπήματα για την δική του ασφάλεια. Όπως δεν χτυπάνε οι Ισραηλινοί τους Σουνίτες της Χαμάς για να κάνουν χάρη στους Σιίτες, έτσι ακριβώς δεν χτυπάνε και τους Σιίτες του Άσαντ για να κάνουν χάρη στους Σουνίτες. Απλά και οι Σουνίτες και οι Σιίτες είναι εχθροί τους.


Να προσθέσω ότι ο Άσαντ της Συρίας είναι Αλεβίτης, που είναι ένα παρακλάδι των Σιιτών. Θα δείτε στις δύο πρώτες γραμμές του παρακάτω λινκ της Wikipedia, ότι  οι Αλεβίτες (Alawites) είναι ένα παρακλάδι των Σιιτών (οι Σιίτες στα Αγγλικά λέγονται Shia ή Siites).












ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ
ΤΟΥΡΚΙΑΣ
-
ΙΣΡΑΗΛ


Πάντα μου φαινόταν περίεργη η σύγκρουση ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ. Γιατί τα τελευταία χρόνια είχαν πολύ καλές και στρατιωτικές και εμπορικές σχέσεις. Οι διεθνείς σχέσεις και συμμαχίες διαμορφώνονται πάντα από τα συμφέροντα των χωρών και άρα κάτι άλλαξε στα συμφέροντα αυτών των χωρών. Θα δείτε μάλιστα στην παράγραφο “After AKP Ascendancy”  του παρακάτω link της Wikipedia,


ότι το 2005 ο Ερντογάν είχε επισκεφτεί το Ισραήλ, είχε συνομιλήσει με τον εθνικιστή τότε πρωθυπουργό και ήρωα του Ισραηλινού στρατού Ariel Sharon, είχε επισκεφθεί το μουσείο του ολοκαυτώματος, είχε πει ότι για το κόμμα του ο αντισημιτισμός είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Είπε επίσης στον Sharon, ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι επικίνδυνο όχι μόνο για τους Ισραηλινούς, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν νομίζω να υπάρχει κάτι που να μπορεί να κάνει τους Ισραηλινούς να σε αγαπήσουν περισσότερο, από το να τους πεις ότι το Ιράν δεν πρέπει να έχει πυρηνικά όπλα. Επίσης ο τότε υπουργός εξωτερικών του Ισραήλ, χαρακτήρισε τις σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ ως “perfect”. Πως λοιπόν έγινε ο Ερντογάν ένας από τους φανατικότερους εχθρούς του Ισραήλ? Πως χάλασε ξαφνικά αυτή η φιλία?

Οι λόγοι είναι δύο. Αυτά που συμβαίνουν στην Μεσόγειο, και αυτά που συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο. Για την ακρίβεια οι λόγοι είναι το φυσικό αέριο στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κύπρο και το Ισραήλ, και το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου. Το φυσικό αέριο στην θάλασσα του Ισραήλ και της Κύπρου, έφερε κοντά τους Ισραηλινούς με την Κύπρο και την Ελλάδα, έφερε την αναγνώριση της Κυπριακής και Ελληνικής ΑΟΖ από τους Ισραηλινούς, και έφερε και το ενιαίο αμυντικό δόγμα κατά της Τουρκίας. Θα δείτε στο παρακάτω link της Wikipedia, στο τμήμα Greece, ότι οι Ισραηλινοί έχουν αναγνωρίσει την Ελληνική ΑΟΖ.


Το 2008 έγινε η πρώτη Ελληνό-Ισραηλινή άσκηση με ονομασία Glorious Spartan. Στις 26 Μαΐου του 2010, ξεκίνησε η δεύτερη Ελληνο-Ισραηλινή άσκηση, με όνομα Minoas 2010. Αυτή η άσκηση θα κρατούσε μέχρι τις 3 Ιουνίου του 2010. Ο Ερντογάν όμως αντέδρασε, και έστειλε τον Τουρκικό στολίσκο που θα προσπαθούσε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, με επικεφαλής το Μαβί Μαρμαράς, προκειμένου να εκδικηθεί τους Ισραηλινούς. Ήταν δεδομένο ότι οι Ισραηλινοί θα σταματήσουν τον στολίσκο. Δεν έχουν άλλη επιλογή, γιατί αν αφήσουν ελεύθερη την θάλασσα της Γάζας, η Χαμάς δεν θα χρειάζεται να δυσκολεύεται για να περάσει τους πυραύλους που της στέλνουν το Ιράν και το Κατάρ από τα σύνορα Αιγύπτου-Ισραήλ, αλλά θα τους κατεβάζει με μεγάλους γερανούς στο λιμάνι της Γάζας.

Ο Ερντογάν το ήξερε αυτό. Και οι φανατικοί τρομοκράτες που ήταν μέσα στο στολίσκο επιτέθηκαν στους Ισραηλινούς στρατιώτες προκειμένου να τους αναγκάσουν να βάψουν τα χέρια τους με αίμα, και να τους απομονώσουν διπλωματικά όπως και επέτυχαν. Δυστυχώς σε αυτόν τον στολίσκο

 συμμετείχαν και Έλληνες προδότες.

Την στιγμή δηλαδή που ο Ελληνικός στρατός έκανε άσκηση με τον Ισραηλινό στρατό, ο οποίος έχει αναγνωρίσει την ΑΟΖ μας, και με τον οποίο έχουμε συνάψει ενιαίο αμυντικό δόγμα εναντίον της Τουρκίας, ο Ερντογάν μαζί με Έλληνες προδότες έστελνε τον στόλο που απομόνωσε τους Ισραηλινούς διπλωματικά και ανάγκασε την Ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει τις δυνάμεις της από την άσκηση πριν αυτή λήξει. Και αν θυμάστε οι δημοσιογράφοι των Ελλήνων εφοπλιστών ήταν υπέρ των Τούρκων και κατά των Ισραηλινών. Για την διακοπή της άσκησης μπορείτε να διαβάσετε και στο αριστερό site TVXS στο παρακάτω link.


Για τους τρομοκράτες που συμμετείχαν στον στολίσκο βλέπε http://tinyurl.com/kcpw4pk

Ο Ελληνικός στρατός δηλαδή έκανε άσκηση με τους Ισραηλινούς, οι οποίοι έχουν αναγνωρίσει την ΑΟΖ μας, και την ίδια ώρα ο Ερντογάν με Έλληνες προδότες έκανε επίθεση στους Ισραηλινούς, και οι δημοσιογράφοι των Ελλήνων εφοπλιστών έπαιρναν το μέρος του Ερντογάν. Γιατί απλά οι δουλειές τους είναι με τους Άραβες και αυτή είναι η προτεραιότητα τους. Όλα αυτά που λέω μέχρι εδώ, μπορείτε να τα διαβάσετε από το παρακάτω άρθρο του Research Institute of European and American Studies. Τα γεγονότα εννοώ. Δεν αναφέρεται σε προδότες και δημοσιογράφους το άρθρο.


Επίσης οι δημοσιογράφοι των Ελλήνων εφοπλιστών έπνιξαν τελείως το ότι Ισραηλινά μαχητικά πήραν άδεια από την Κύπρο, και πέταξαν μέσα στην κατεχόμενη ζώνη αγνοώντας τους Τούρκους, θέλοντας να δείξουν ότι αναγνωρίζουν ότι αυτός ο γεωγραφικός χώρος ανήκει στους Ελληνοκύπριους. Μόνο στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε, βλέπε


και


και


Οι Τούρκοι βέβαια το διέψευσαν, αλλά θα μπορούσαν να το αναφέρουν οι δημοσιογράφοι, και να πουν ότι οι Τούρκοι το διέψευσαν για να είναι και σωστοί δεοντολογικά.

Ο δεύτερος λόγος της σύγκρουσης Τουρκίας Ισραήλ, είναι όπως είπα το φυσικό αέριο και πετρέλαιο του Περσικού, και η σύγκρουση ανάμεσα στους Μουσουλμάνους Σιίτες του Ιράν, του Ιράκ, της Συρία και του Λιβάνου, που θέλουν με δικούς τους αγωγούς να τροφοδοτούν την Ευρώπη και την Ανατολική Ασία, και τους Σουνίτες Μουσουλμάνους του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, και της Τουρκίας, που θέλουν με δικούς τους αγωγούς να προμηθεύουν την Ευρώπη και την Ανατολική Ασία. Τα εξηγούσα αναλυτικά εδώ,


Να προσθέσω όμως για να είναι αυτόνομο το κείμενο τα εξής. Στην παρακάτω φωτογραφία,



βλέπετε την διαδρομή που θα ήθελαν να ακολουθήσουν οι Σιίτες που ήλεγχαν πριν τον ISIS το Ιράν, το Ιράκ, και την Συρία, και που είναι Ιράν, Ιράκ, Συρία, Λίβανος. Στον παρακάτω χάρτη, με την μωβ γραμμή βλέπετε την διαδρομή που θα ήθελαν να ακολουθήσουν οι Σουνίτες του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας. Αυτή η γραμμή είναι Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Συρία, Τουρκία Ευρώπη. Με κόκκινο χρώμα βλέπετε την Σιιτική διαδρομή.

Η Τουρκία λοιπόν έχει μεγάλο συμφέρον, και οικονομικό αλλά και γεωστρατηγικό, να επικρατήσουν οι Σουνίτες, και να περάσουν οι αγωγοί προς την Ευρώπη από τα εδάφη της. Είναι δηλαδή τα συμφέροντα της δεμένα με αυτά του Κατάρ, που θα είναι ο βασικός προμηθευτής φυσικού αερίου, από το πλουσιότερο στον κόσμο κοίτασμα φυσικού αερίου που διαθέτει, το South Pars North Dome, και το οποίο μοιράζεται με το Ιράν. Μπορείτε να δείτε το κοίτασμα αυτό στον επόμενο χάρτη. Τα συμφέροντα των Τούρκων με λίγα λόγια, ταυτίζονται με τα συμφέροντα των Καταριανών, οι οποίοι είναι ένας θανάσιμος εχθρός για τους Ισραηλινούς, και είναι και ο βασικός χρηματοδότης της Χαμάς, της τρομοκρατικής οργάνωσης που πετάει ρουκέτες στους Ισραηλινούς από την Γάζα.

Με λίγα λόγια το φυσικό αέριο της Μεσογείου, και το φυσικό αέριο του Περσικού Κόλπου, έκαναν τους πρώην συμμάχους Τούρκους και Ισραηλινούς, από δυο χωριά χωριάτες. Βλέπε χάρτες παρακάτω
Σιιτική (Κόκκινη) και Σουνιτική (Μωβ) Διαδρομή Φυσικού Αερίου


Κοίτασμα South Pars North Dome ανάμεσα από Κατάρ και Ιράν